.....as SwEeT as love.....

ชื่อเรื่อง : กุหลาบสีแดง

ถึง คุณพ่อคุณแม่...และเขาคนนั้น

คุณพ่อคะ คุณแม่คะ หนูรู้ว่า สิ่งที่หนูได้ทำลงไปมันผิด ผิดอย่างมหันต์ แต่ หนูไม่รู้...ไม่รู้ว่าทางออกมันอยู่ที่ไหนกันแน่ มองไปทางไหนก็เป็นแต่ทางตัน...

ยังไงก็เถอะ หนูก็ขอขอบคุณที่ท่านทั้งสองเลี้ยงดู และ ดูแลหนู จนเติบโตมาได้ ขนาดนี้...หึ แต่ตัวหนูกลับทำให้ชีวิตของตัวเอง ที่พวกท่านบรรจงสรรสร้างขึ้นมาต้องแปดเปื้อนไปเสียได้

หนูขอโทษ ที่เมื่อวันนั้น หนูพูดไม่ดี กับ...คุณแม่ไป ขอโทษจริงๆ ค่ะ คุณแม่คะ หนูไม่ได้ไม่รักคุณแม่หรอกนะคะ หนูรักค่ะ รักเอามากๆ เสียด้วย หนูไม่ได้ตั้งใจเลย ที่จะทำให้คุณแม่โกรธ หวังว่า แม่คงจะเข้าใจ ลูกตัวน้อยๆ คนนี้ของแม่ อย่างที่แม่เข้าใจเสมอนะคะ

พ่อคะ อย่าสูบบุหรี่อีกเลย มันไม่ดีต่อตัวคุณพ่อเองนะคะ ถือเสียว่า นี่เป็นคำขอร้องครั้งสุดท้ายจากเด็กน้อยคนนี้นะคะ

หนูมีความสุขค่ะ ที่มีโอกาสได้มาเป็นลูกของ คุณพ่อและคุณแม่ ที่น่ารัก หนูถือว่า เรื่องนี้ เป็น เรื่องที่โชคดีที่สุดในชีวิตของหนูแล้วล่ะค่ะ ถึงแม้ ตัวหนูคนนี้จะไม่ใช่ ลูกของท่านจริงๆ เป็นเพียงลูกเลี้ยงก็ตาม

อย่าปิดบังอีกต่อไปเลย จะดีกว่าค่ะ หนูรู้เรื่องนี้มานานแล้วเพียงแต่ไม่พูดออกไปเท่านั้นเอง ด้วยความที่กลัวว่า จะทำให้ คุณพ่อ คุณแม่ เลิกรักหนู แปลกนะ หนูมานั่งคิดดูแล้ว คิดไปคิดมา ก็แปลกใจตัวเอง ว่า ทำไมถึงคิดอย่างนั้น

อ้อ อย่าสงสัยเลยค่ะ ว่าหนูไปรู้มาจากไหน มันเป็นหลายเรื่องมารวมๆ กัน ทำให้หนูคิดได้ หนูคิดได้เองนะคะ ไม่ใช่มีใครมาบอก อย่าไปโทษใครต่อใครล่ะคะ

สำหรับเด็กกำพร้าคนหนึ่งที่มีโอกาสได้ มีพ่อ มีแม่ กับเขา ก็...เป็นความสุขอย่างที่สุดแล้วล่ะค่ะ เมื่อหนูได้รู้ความจริงในเรื่องนี้ ทำให้หนูเข้าใจความรู้สึกของเด็กกำพร้าทั้งหลายที่มีมากมายเสียเหลือเกินในตอนนี้

เพราะฉะนั้น ทรัพย์สินในส่วนของตัวหนู ช่วยกรุณานำไปบริจาคให้พวกเด็กกำพร้าด้วยนะคะ หวังเพียงว่า พวกเขาจะมีความสุขขึ้นมาบ้าง

จ่าหน้าซองถึงเขาด้วย แต่กลับยังไม่ได้พูดถึงแม้แต่ประโยคเดียวเลยเนอะ เรานี่....

สำหรับ เขา ที่รักยิ่งของหนู

อยากให้รู้นะ พี่คะ หนูไม่ได้โทษพี่เลยกับเรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้นมามากมาย หนูเสียใจที่มองไม่ออกว่า ที่จริงแล้ว หนูไม่ใช่คนที่พี่ รัก มันเป็นความโง่งมงาย ของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้นเอง

ขอบคุณนะคะ สำหรับทุกสิ่งที่พี่ได้ทำให้หนูตลอดมา ขอบคุณที่ยังจำได้ว่า น้องสาว คนนี้ชอบอะไร ไม่ชอบอะไร หนูอยากให้พี่รู้นะคะ ว่า หนูยังรักและรอคอยพี่อยู่เสมอมา

อ้อ ฝากขอโทษพี่สาวคนนั้นด้วยนะคะ ที่หนูเป็นสาเหตุที่ทำให้พี่เค้าต้องร้องไห้ ได้โปรดยกโทษให้กับความโง่ ของน้องสาวคนนี้ด้วย

หะหะ หนูไม่รู้จะพูดอะไรต่อไปดีแล้ว

เอาเป็นว่า สุดท้ายนี้ ขอให้ คุณพ่อคุณแม่ และ พี่ชาย มีความสุขกับชีวิตที่มีอยู่มากๆ นะคะ

จาก...เด็กหญิงผู้โง่งม

สุดท้ายเราก็ไม่สามารถจะบอกเล่าความรู้สึกที่มีทั้งหมดลงไปได้สินะ แต่ก็คงจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว ชีวิตคนๆ หนึ่ง เกิดมาเพียงหนเดียว และตายได้เพียงหนเดียว

ปากกาที่ถืออยู่ค่อยๆ ถูกวางลงบนโต๊ะ กระดาษจดหมายสีขาวสะอาดถูกพับและสอดเข้าไปในซองจดหมายอย่างช้าๆ บนหน้าซองจดหมายมีเพียงชื่อผู้รับ สีของปากกาสีดำเหมือนดั่งรอยด่างบนกระดาษสีขาวบริสุทธิ์

ข้างๆ กันนั่นเองเป็นที่ๆ ซึ่งช่อกุหลาบสีขาวถูกวางไว้ หญิงสาวค่อยๆ หยิบช่อดอกไม้ขึ้นมาอย่างทะนุถนอม ดวงตากลมโตจับจ้องอยู่ที่ดอกไม้สีขาวในมือ น้ำใสๆ กลับค่อยๆ ไหลรินออกมาจากตาคู่สวย

ดอกกุหลาบสีขาว ที่พี่เคยบอกว่า มันเหมือนกับหนู บริสุทธิ์ บอบบาง และ อ่อนโยน

( หากว่าคนๆ หนึ่งเติบโตมาพร้อมกับเพียบพร้อมความสมบูรณ์แบบ...... )

คัตเตอร์ที่ถูกตระเตรียมเอาไว้ ถูกหยิบขึ้นมาพร้อมกันในทันใดนั้น เสียงแกรกกรากเมื่อคัดเตอร์ค่อยๆ เลื่อนออกเผยให้เห็นใบมีดอันคมกริบแวววาวสะท้อนกับแสงไฟ

( หากวันหนึ่ง ชีวิตไม่ได้สมบูรณ์แบบอีกต่อไป...... )
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เสียงหวอดังลั่นทั่วทั้งซอย รถพยาบาลเคลื่อนตัวเข้ามารับผู้ป่วยออกไปจากห้องอย่างรวดเร็วที่สุดท่ามกลางบรรยากาศของความโศกเศร้าที่ปกคลุมทั่วบริเวณ

ดอกกุหลาบสีแดงกระจัดกระจายไปทั่วพื้นห้อง โบว์สีแดงที่ใช้ผูกช่อดอกไม้มานั้นเปียกชุ่มไปด้วยเลือด แล้วกุหลาบสีขาวเล่า...หายไปไหนกัน..............